مكارم اخلاق او « 1 » مستظهر باشند ، و مقتضاى « 2 » مثال را بديدهء امتثال تلقى كنند ، و از آفت عدول كه وخامت « 3 » آن پوشيده نماند توقى نمايند ، تا مستحق مزيد رأفت و مستوجب دوام عاطفت شوند ، ان شاء الله تعالى « 4 » . « 5 » اين مثال در حق يكى از وجوه أيمه و معارف سادات تحرير مىافتاد « 6 » دام ظله اشارت « 7 » اركان مسلمانى و افادت اعوان دين يزدانى و تبجيل سادات « 8 » كه مشرفند به نسبت حضرت رسالت ( و مخاطب بتخصيص « 9 » ) مزيت طهارت كما قال الله تعالى « 10 » لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً و تعظيم ايمه كه مالك ازمهء شريعت و در درياى حقيقت و پيشواى جمع امت و مخصوص عطيهء حكمت‌اند و من يؤتى « 11 » الحكمة فقد اوتى خيرا كثيرا موجب دوام كامرانى و مثمر سعادت دو جهانى است ، به تحصيل « 12 » فراغ بال و نظم عقد احوال ايشان مثال فرمودن و رغبت صادق خويش درين معنى بعالميان نمودن و در « 13 » ذمت همت پادشاهان لازم است و در مذهب سلطنت و ملك‌پرورى واجب . و الحمد للّه كه خاطر مبارك ما پيوسته به اين « 14 » شيوه مايل بوده است ، و الطاف ما همواره اصناف علما ( و اشراف سادات را « 15 » ) شامل ، و ميامن آن بايام دولت قاهره ادامها الله متواصل . و اين مقدمه متسقست « 16 » بذكر حال فلان كه از شجرهء طيبه نبوت زهريست « 17 » فايح و بر ذروه فلك رسالت زهره‌ايست لايح ، و باشرف ( ابوت از « 18 » ) خاندان نبوت از افراد ايمهء روزگار و مشاهير علماء عالم است ، سوابق « 19 » نسب طاهر را بلواحق حسب ظاهر فاخر مزين گردانيده ، و در ايراد بدايع بيان اشارت

--> ( 1 ) سا . ( 2 ) و مقتضى . ( 3 ) ضا ، و عاقبت ( ظ ، عاقبت ) . ( 4 ) ضا ، وحده و صلعم . ( 5 ) عنوان مثال در نسخهء پاريس چنين است : اين مثال در حق يكى از معارف ساداتى و وجوه ايمه نوشتيم آن را و علماء معتبر و اصحاب فضل و تمييز و ارباب علمى . ( 6 ) ظ ، افتاد . ( 7 ) اشادت ( ش ، برافراشتن ) . ( 8 ) ساداتى . ( 9 ) و مخاطبت تخصيص . ( 10 ) عز من قائل . ( 11 ) ظ ، يؤت . ( 12 ) و به تحصيل . ( 13 ) در . ( 14 ) با اين . ( 15 ) و اشراف را . ( 16 ) متناسق است . ( 17 ) زاهره‌ايست ( ظ ، زهره‌ايست ) . ( 18 ) بنوت ( ش ، فرزندى ) . ( 19 ) و سوابق .